دست نوشته‌های بابک حبیبی

می‌نویسم.

نگاهی به فیلم‌های پاییزی سینمای ایران

بابک حبیبی

تعداد فیلم‌هایی که در سینمای ایران میبینم زیاده و اگه بخوام هرچی که فقط تو همین ۲-۳ ماه اخیر دیدم رو اختصاصی در موردش حرف بزنم هم خیلی زمان بره هم تعدادیشون شاید آخرای اکرانشون باشه و بهتره بطور مختصر نظرمو راجع به فیلم‌ها تو یه پست بنویسم مگه اینکه لازم ببینم در موردش زیاد صحبت کنم مثل ماهی و گربه که تو یک پست اختصاصی بنویسم. این پست هم فقط در مورد فیلم‌های درام سینمای کنونی ایران هست، اُمیدوارم برای بعضی فیلم‌ها مثل «خانوم» دیر نشده باشه. 🙂
تو این پست به معرفی و نگاه خودم به جزئیات فیلم‌های شیار ۱۴۳ ، آتش بس ۲ ، ساکن طبقه وسط ، شهر موشها ۲ ، مستانه ، میهمان داریم ، خواب زده‌ها ، آرایش غلیظ ، خانوم خواهم پرداخت.

پرویز پرستویی و آهو خردمند در فیلم میهمان داریم

ادامه‌ی مطلب »

Share

فیلم ماهی و گربه

بابک حبیبی

درباره‌ی فیلم ماهی و گربه خیلی تعریف شنیده بودم قبل از اینکه ببینم و حتا شنیده بودم بعضی‌ها دو بار و یا حتا سه بار رفتن دیدن و این فیلم یکی از شاهکارهای تاریخ سینمای ایران هست و …

فیلم ماهی و گربه

من صرفا نظرم رو بعنوان یه تماشاگری که خیلی فیلم میبینه و مطالعه تقریبی داره روی مبحث سینما سعی می‌کنم بی‌طرفانه بنویسم.

اول اینکه تعریف از شهرام مکری زیاد شنیده بودم که قبل از دیدن فیلم سرچ کردم و به این فیلم کوتاه ازش رسیدم. طوفان سنجاقک فیلم کوتاه شهرام مکری.

و بعد سعی کردم نقد و نظری نخونم راجب فیلم و تو سینما بدون هیچ بک‌گراند ذهنی ببینم فیلم رو و لذت ببرم.

می‌تونم بگم اینکه فیلم به این مدت زمانی ( ۱۳۴ دقیقه ) تو یک سکانس پلان گرفتن و توی یک تک‌شات طولانی ضبط کردن و طبق گفته‌ی کارگردان یک ماه تمرین کردن که همچین پروژه‌ای جامه‌ی عمل بپوشه واقعا شاهکاره بحثی توش نیست مخصوصا تو سینمای ایران که همچین موردی ( حداقل با این تایم ) ندیده بودیم.

 

ادامه‌ی مطلب »

Share

سفرنامه: چالوس – رامسر – لاهیجان – منجیل

بابک حبیبی

به عنوان یه شروع تازه می‌خوام بخشی به عنوان سفرنامه باز کنم و از سفرهایی که میرم و رفتم و تجربیاتی که توش کسب کردم بنویسم که هم یادگاری بمونه و هم شاید کمک کسی کرد برای سفر به این مقاصد.

این خلاصه‌ای از سفر دو روزه‌ی من و بهترین دوستم محمد به قسمتی از شهرای شمالی هست. سعی می‌کنم بخش بخش بنویسم که قابل تفکیک باشه و خسته کننده نباشه.

رامسر

نمایی از رامسر

ادامه‌ی مطلب »

Share

عقاید یک دلقک

بابک حبیبی

از این به بعد می‌خوام شروع کنم کتابایی که دوست دارم رو تو اینجا کامل معرفی کنم بلکم یه سری برن بخونن مثل من ازشون لذت ببرن. هر چند تو Goodreads هستم ولی اونجا هم محدودیتی داره برای اظهار نظر. به عنوان اولین کتاب میرم سراغ ” عقاید یک دلقک ” که جزو بهترین و دردناک ترین کتاب هایی بوده که تا به امروز خوندم.

TheClown

ادامه‌ی مطلب »

Share

فیلم پله آخر

بابک حبیبی

فیلم پله آخر دومین فیلم بلند به کارگردانی علی مصفا هست که فیلم اول ایشون سیمای زنی در دوردست  ساخته شده در سال ۱۳۸۲ می باشد.

فیلم پله آخر

فیلم پله آخر

ادامه‌ی مطلب »

Share

گزارش کمک رسانی به زلزله زدگان ورزقان و اهر

بابک حبیبی

همه چی از عصر شنبه ۲۱ مرداد شروع شد که موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، اولین زمین لرزه به بزرگی ۶٫۲ ریشتر به مرکزیت ورزقان و دومین زمین لرزه به فاصله ۱۱ دقیقه از نخستین زمین لرزه ۶٫۲ ریشتری تبریز ساعت ۱۷٫۴ دقیقه به بزرگی ۶ ریشتر رو اعلام کرد و خبر این زلزله سریع در جامعه ی مجازی مثل فیس بوک ، توییتر ، فرندفید و … بین کاربران پخش شد و همه منتظر خبر ها و بازخورد های زلزله شده بودند که متاسفانه متوجه شدیم چندین روستا با خرابی صد در صد روبرو شده و تعداد زیادی کشته و زخمی مخصوصا در روستاهای ورزقان و اهر به بار اومده. خبرهایی که از خود تبریز رسید خوشبختانه نگران کننده نبود . بعد از شنیدن مصاحبه ی نماینده ی اهر و هریس و تقاضای وی برای کمک رسانی حضوری بر آن شدیم که بچه های مجازی با کمک همدیگه هرکاری از دستمون بر میومد انجام بدیم.

زلزله ورزقان

خرابی های زلزله ورزقان

 

ادامه‌ی مطلب »

Share

همه چیز در مورد مافیا های دنیا

بابک حبیبی

چند روز پیش کتابی خوندم در مورد مافیا و خودم تحقیقاتی از روی علاقه تو اینترنت کردم و با یه سزی دوستان به اشتراک گذاشتم،بعد اینکه دیدم دوستان خیلی علاقمند شدن به اطلاعاتی که دادم تصمیم گرفتم یک مطلب کامل در در مورد مافیا های دنیا بنویسم.

مافیای سیسیل بزرگ ترین مافیای دنیاست و مافیای آمریکا در رتبه ی دوم بعد از آن قرار دارد، که ریشه ی مافیای آمریکا به سیسیل برمیگردد. از گذشته مافیاهای دیگری نیز وجود داشته، از جمله ترایادهای چینی Triad، یاکوزای ژاپنی Yakuza، ندارنگتای کالابریایی و کامورای ناپلی.

‫لغت “مافیا” مخفف دو شعار “مرگ بر فرانسه، زنده باد ایتالیا” و “ماتزینی، دزدی، آتش افروزی و مسموم کردن را مجاز میداند” است که البته شعار اول ریشه ی تاریخی در جنگ جهانی دارد.

وِندِتا Vendetta ، یا “انتقام” نام یکی از معروف ترین فیلم های دنیاست که در آن به “انتقام های مافیایی” قبل از دوران فاشیستی پرداخته میشود ( V for Vendetta )، انتقام هایی که با قصب کردن مزارع شروع میشد و پس از آن با باجگیری و دزدی های خرد و به اصطلاح دله دزدی ادامه داشت، و آنها با قدرت گرفتن بیشترشان با کارهایی مثل رشوه دادن به سیاستمدارها وارد تجارت ها و جنایت های بزرگ تری شدند.

 

مافیا

ادامه‌ی مطلب »

Share

گاهی نباید منطقی بود

بابک حبیبی

خیلی وقته گذشته از زندگیم،خیلی چیزا تو ذهنم هنوز هست،خیلی چیزارو تازه به یاد میارم،شاید بسته به موقعیت،خاطرات،نمیدونم بگم از خاطرات خوشم میاد یا نه،چه بد چه خوب،چون یه سری خوب ها امکانش هست به خاطره ی بد تبدیل شه،مشکل اینجاست که یه سری خاطراتی که آزارت میده باز میاد سراغت،تو شلوغی ،تو خلوت خودت،فرقی نداره.

بعضی اوقات به یه سری خاطرات فکر می کنم،میگم چیکار میکردم بهتر میشد،شاید واسه اینکه تکرار نشه این اتفاقا،نتایجی که بهش میرسم خیلی با چیزی که هستم فرق داره،با این مَنِ درونم.

منطق رو باید گذاشت کنار بعضی اوقات

ادامه‌ی مطلب »

Share

اندر احوالات یک آدم مجازی در ایران

بابک حبیبی

بعنوان کسی که سال هاست زندگیش مجازیش شده (آدم مجازی در ایران) واقعا خسته شدم از این وضع اینترنت.وقتی در یک دوره ای از زندگی تصمیم میگیری و همه ی زندگیت رو مجازی می کنی،همه سرگرمی هات،کار هات،خنده هات،احساسات،همه دغدغه ها اونوقتِ که نمیتونی برگردی به دنیای واقعی،یا خیلی سخت میتونی برگردی.یه جوری با زندگی مجازیت واقعی زندگی میکنی،از ۷۹ تو اینترنتم،با همون مودم های Dial Up با همون صداهای عجیب غریبش با همون کارت های دو ساعته ی پارس آنلاین و ندا ،همون کارتا که ۵۰۰ بود بعد شد ۷۰۰، با همون کارتا صبح تا شب تو اینترنت بودم،اون موقع برای کشف دنیای بزرگ اینترنت،سرگرمی،کلا وقتی تو اینترنت میای میفهمی چقدر دنیا بزرگِ،بعد از ۸۳ هم که ترجیح دادم نسبت به علاقه مندیم کارم رو هم به اینترنت منتقل کنم،کار مجازی،از برنامه نویسی ویژوال بیسیک به برنامه نویسی تحت وب و طراحی و فعالیت هایی از این قبیل رو بردم.الان ۷ سال میگزره از کارم تو اینترنت،هر سالی که میگزره سال سخت تر میشه،دغدغم شده سرعت اینترنت،فیلترینگ،سرور،تحریم و …

با وجود تحریم ها و “نه” هایی که بخاطر ایرانی بودنمون از یه سری سایت های بزرگ میشنوم باز به کار خودم میرسم،ولی وقتی یه سری سایت های مفید هم فیلتر میشه آدم نااُمید میشه،و باز وقتی شب می خوابی صبح پا میشی میبینی سرعت اینترنت محدود شده همه ی پورت ها بسته شده و هیچ راهی برای دور زدن تحریم نیست بلکه یه جورایی هم از داخل تحریم شدیم واقعا کار کردن سخت میشه،واقعا نمیشه کاری کرد.اینکه همه ی کار و زندگیم به اینترنت مربوطِ از نظر خودم مشکلی نداره ولی با این مسائلی که پیش میاد مشکل محسوب میشه.

حالا این فقط بحث من پسر مجرده که نا اُمید میشه،خسته میشه،جواب مشتری ها رو نمیتونه بده،درآمدش پایین میاد،عصبی میشه و هیچ کاری از دستش بر نمیاد جز اینکه آهنگ گوش کنه و دراز بکشه ، موضوع اینجاست که همه مثل من نیستن،هستند خیلی ها که متاهلن،زن و بچه دارن،تمام در آمدشون از اینترنتِ،کاملا مجاز کار میکنند،هیچ مشکلی ندارن،ولی یهو صبح بیدار میشنو با همه ی این مشکلات روبرو میشن.

کلا یادم نمیاد تو این چهار پنج سال اخیر ثباتی داشته باشم از نظر کاری.ماهی رو به یاد ندارم که هیچ مشکلی پیش نیومده باشه.یا اینترنت کلا قطع میشده،یا فیلترینگ جلوی استفاده از سرویس های معروف دنیا رو گرفته،یا تحریم های خارجی،البته مشکلات به اینجا ختم نمیشه،هزینه ی بالا ADSL و محدودیت سرعت ، مشکلات سرور،مشکلات هک،هزینه ی سرور و سلامتی که پای سیستم گذاشتم.

این نوشتم دردی دوا نمیکنه،سرعت محدود اینترنت و بسته شدن پورت ها و عدم دسترسی به سایت های مورد نیاز همش دست به دست هم داد که امروز درد و دلی از سال های اخیر اینترنتیم بنویسم.امیدوارم مسئولین فکری در این مورد بکنن و مشکلات اینترنتی که همیشه همه جا همرامون بوده واسه همیشه حل شه.

شخصا واقعا خسته شدم که هر روز دغدغم سرعت اینترنت و محدودیت ها باشه،به هر مرجع علمی هم بخوام رجوع کنم بالاخره از یه جایی به بعد محدودِ کامل.امیدوارم روزی درست شه و دغدغم یادگیری سریع تر تکنولوژی های جدید برنامه نویسی و طراحی وب باشه،چیزی که تو این چند سال اخیر بوده ولی بخاطر محدودیت ها همیشه دستمون باز نبوده برای یادگیری راحتشون.

در کل خواستم بگم زندگی خیلی ها،خیلی ها،دست خوش تغییر میشه روزانه،خیلی ها عصبی میشند،خیلی ها به مشکل می خوردند و فقط اُمیدوارم.

 

Share

در نا اُمیدی بسی اُمید است

بابک حبیبی

این جمله به سراغم اومده جدیدا

در نا اُمیدی بسی امید است

نمی دونم چقدر به این جمله اعتقاد دارید چون خودمم نمیدونم چقدر اعتقاد دارم!

در مقطعی از زندگی آدم زیر فشار ها کم میاره،مخصوصا اگه همیشه مشکلات پشت مشکلات واسش صف کشیده باشند و بقولی همیشه تو سربالایی باشه،دقیقا تو همین سربالایی که منتظری به سر پایینی برسی یهو همه چی عوض میشه و به شیبِ ۹۰ درجه میرسی.

غروب هر روز در اتاق من

غروب هر روز در اتاق من

 

ادامه‌ی مطلب »

Share